Zondag 19.v.2013 Strabrechtse Heide. Voor dag en dauw weer op de hei. Samen met de natuurfotografen van NatureMomentsProductions werken we aan een promotiefilm voor het UES insectenreservaat de Strabrechtse Heide. In het Kiezelven staat de veenpluis uitbundig in bloei. Daar tussen zijn honderden steltmuggen (Idioptera linnei) de liefde aan het bedrijven. En dat in de kou even na zonsopkomst. Al zijn ze klein het zijn echt juweeltjes die schitteren tussen door de zon beschenen dauwdruppels. Groene kikkers en libellen houden ook erg van juweeltjes. Het gaat hier dan niet om zeldzaamheden maar om bulkvoedsel voor hongerige muggenvreters. Steltmuggen steken niet dat laten ze over aan de leden van een andere twee vleugeligen familie. We verplaatsen ons naar het Kranenmeer. Daar roepen in alle vroegte al enkele rugstreeppadden. Op een oude plagvlakte met nog veel open zand vinden we drie verschillende zandloopkevers en een gewone zandwolfspin (Arctosa perita) die druk bezig is haar ei pakketje in een holletje te verstoppen. Na even een woordje te hebben gesproken met een zestal  ruiters die blijkbaar de weg kwijt waren en zich door een zandbijenkolonie schoffelden, neem ik afscheid van mijn mede fotografen en rijdt langs de vogeltelpost waar het altijd gezellig is en ik de laatste nieuwtjes met de vogelaars uitwissel. Op een voorbij trekkend vrouwtje bruine kiekendief na is het stil in de lucht. Op de bodem niet. Tientallen muisgrijze kniptorren scharrelen er rond. Het ontblootte gele achterlijf tekent zich bij het vliegen mooi af tegen het groene gras. Rond het Beuven zijn de speerwaterjuffers al enige tijd actief. Samen met vogelaars Robert en Roel neem ik even polshoogte. We spotten zomaar een aantal waterjuffer soorten waaronder ook de speerwaterjuffer of ‘speertjes’ zoals Robert ze noemt. Daar moet ik vanavond dan even met ‘mijn fotografen naar toe. Deze zeldzaamheden moeten natuurlijk in de promo. Ik verlaat de vogelaars om thuis een hapje te gaan eten. Het is ruim drie uur en mijn maag begint te protesteren. Ik moet toch nog even op mijn vet teren omdat ik de veearts tegen kom. Die gaat even bij de pony’s en de nieuwe koetjes (schotse Hooglanders) langs. We buurten even bij en rond vier uur ben ik dan toch eindelijk thuis. Niet voor lang! Om half zes belt Han de natuurfotograaf. Hoe laat ben je er??? Rond half zeven ben ik weer op de hei. De roerdomp op het Beuven hoempt er op los. De ‘speertjes’ hebben zich voor de harde wind al verstopt dus moeten we het doen met een smaragdlibel en een groepje rode dennenbladwespenlarven die fotogeniek als ze zijn op film worden vastgelegd. Omdat er niet veel libellen meer vliegen gaan we nog even langs een holle zandweg om te kijken of er daar, op een wat minder winderige plek wat te fotograferen valt. Niet dus! We vinden alleen een driehoornmestkever die aan het einde van het seizoen ook aan zijn eind gekomen is. Boven ons in de lucht alarmeren een viertal boomvalken. Niet voor niets, blijkt even later. Niet ver van ons af zit een velduil op een dode berkenstam. Hij trekt zich niets aan van de druktemakers boven zich en ook niet van een natuurfilmer die compleet uit zijn plaat gaat. Als toegift maakt de uil nog even amok met de boomvalken die hem, wanneer hij eenmaal weer het luchtruim kiest, het leven nog even zuur maken. De uil maakt snel hoogte op de thermiek die er nog is en verdwijnt door ons nagekeken, langzaam uit het zicht. Een mooi moment om een lange eerste pinksterdag met een goed gevoel af te sluiten. 

All photo’s © Jap Smits

18.v.2013 Leenderbos. Het is nog steeds erg koud voor de tijd van het jaar. Ik ga toch maar even kijken bij het Klein Hasselsven, de ‘pingo’ in het Leenderbos. Daar moeten nu toch de speerwaterjuffers aan het uit sluipen zijn. Als ik er aan kom staat er een schapenraster omheen. Je kunt zien dat er recent schapen hebben gegraasd. Veel van het gras is weggegeten. Het waait ook nog behoorlijk vandaar dat ik de bosrand controleer op uit geslopen libellen. Op een kaal stukje bosgrond kruipt een dikke grijsbruine rups. Het is de larve van de Phegeavlinder. Hij voedt zich met pijpenstrootje gras en bochtige smele. Die staan er in voldoende mate. Nog een paar weekjes wachten en deze rups is omgevormd tot een prachtige vlinder die je kunt vinden langs de zandwegen in het Leenderbos. Een dikke vette roodbruine zweefvlieg valt me direct op. Hij loopt wat onrustig heen en weer op een jonge vogelkersstruik. Waarschijnlijk heeft hij of zij last van de kou. Ik ben geen zweefvliegenspecialist maar de vorm van de voelsprieten valt op en ik maak er voor de zekerheid maar een foto van. Speerwaterjuffers vind ik niet maar thuis word ik wel blij na determinatie van de zweefvlieg. Het blijkt de dennenglanszweefvlieg (Callicera rufa) te zijn, een zeldzaamheid in ons land. 

All photo’s © Jap Smits

Tweede week mei. Deze week heb ik gebruikt gemaakt van de vele vrije uren en ben veel op extreme tijden aan het fotograferen geweest, vaak samen met de drie fotografen van NatureMomentsProductions die een AV productie van de Strabrechtse Heide aan het maken zijn. Ik faciliteer en houdt de fotografen op de hoogte van actualiteiten en highlights. Ik probeer zo veel mogelijk mee het veld in te gaan om wat bij te leren op het gebied van natuurfotografie. De laatste dagen stond de bloei van het veenpluis in de schijnwerpers. De mooiste groeiplaatsen van deze pluizige plant werden bezocht. Daarnaast kwamen ook spinnen, graafbijen en vlinders voor de lens met als hoogtepunt deze week natuurlijk het groentje.

www.naturemomentsproductions.com/

She’s Alive… Beautiful… Finite… Hurting… Worth Dying for.

1^e week mei 2013. Deze week door alle vrije dagen veel het veld in kunnen gaan. Maandag in alle vroegte naar het Hallerbos gereden. Helaas waren de hyacinten nog niet geheel in bloei en verdween de zon achter de wolken een uur nadat hij was opgekomen. Woensdagavond tot laat het veld in geweest opzoek naar de rugstreeppad waarbij we het geluk hadden om eerst nog mooie grote panterspin te fotograferen. De rugstreeppadjes lieten zich goed zien en horen. Vanochtend vroeg naar de Strabrechtse Heide geweest om groentjes op de gevoelige plaat te zetten. Ze vlogen er in grote aantallen en we konden het niet laten ook nog even een plaatje te trekken van de bloeiende gagel rond het Beuven.

https://www.facebook.com/photo.php?v=130920027100053&set=vb.100005461690559&type=2&theater

16.ii.-5.iii.2013 Bangladesh and Andaman Islands; Voor onze vakantie hebben mijn vriendin Lian en ik dit jaar gekozen voor Bangladesh en de Andaman eilanden. In Bangladesh reisden we van Dhaka naar Srimongol waar we o.a. het Lowacherra regenwoud bezochten en daar een korte trekking maakten. We waren op zoek naar de Hoolock gibbon, die we helaas misten omdat we met gids en al verdwaalden. Wel kwamen we een groep Phayre’s leaf monkeys tegen. Via Bangladesh grootste havenstad Chittagong reisden we verder naar Rangamati aan het Kaptaimeer en de heuvels van Bandarban waar we een aantal bergvolkeren bezochten. Onze gids Mahadi deed erg zijn best om ons naar dorpjes te brengen waar weinig of geen toeristen kwamen en hij leidde ons er rond met veel respect voor de lokale bevolking. Hoogtepunt van de reis waren de Sundarbans, het grootste mangrovewoud ter wereld (140.000 ha) waar de rivieren Ganges en Brahmaputra de Golf van Bengalen instromen. Het gebied is bekend om zijn mensenetende bengaalse tijgers en reuzenkrokodillen die zich gelukkig meestal te goed doen aan de enorme hoeveelheid axisherten. Het gebied werd met een boot door kruist waarbij we af en toe aan land mochten onder wakend oog van een zwaar bewapende ranger. De laatste week hebben we doorgebracht op de tropische archipel Andamanen. Deze eilandengroep behoort bij India maar ligt voor de kust van Thailand. Ik wilde hier graag nog eens terugkeren na mijn eerste bezoek in 1977. Er was wel veel veranderd maar het blijft een klein paradijs met prachtige stranden, mooie regenwouden en erg veel endemische diersoorten. Mijn vriendin Lian kon haar hart ophalen aan olifant Raja waar ze mee in zee mocht poedelen. De reis was weer veel te kort en het is zeker niet mijn laatste bezoek aan deze eilandengroep.

9.iii.2013 Eindhoven, Gistermiddag terug gekomen van reis naar Bangladesh en Andamanen (India). Na een reis van meer dan 48 uur eerst eens lekker uitgeslapen. Vandaag rugzak leeghalen, rommel opruimen en gestart met het downloaden van de reisfoto’s. Voorlopig zal het nog even duren voordat de reportage klaar is. Daarom maar even een tweede flashback van onze reis naar Madagascar in november 2011. Aanleiding is dat vriend en mede natuurfotograaf René Krekels deel 2 ‘Marojejy’ van onze reportagefilm klaar heeft en op youtube geplaatst.  

Our film about Marojejy is on youtube:

Onze film over Marojejy is te zien op youtube:

http://www.youtube.com/watch?v=NyLOMjO7goQ

All photo’s © Jap Smits, exept photo ‘Me in Marojejy’ © René Krekels

11.ii.2013 Eindhoven.’Living colors of Madagascar’ .Na lang wachten is hij er dan eindelijk het eerste filmpje in een serie van drie gemaakt door natuurfotograaf René Krekels over onze reis naar Madagascar najaar 2011. Deel 1 Mitsinjo/Andasibe

http://youtu.be/b5DfOYCr-QQ

8.ii.2013 Strabrechtse Heide Heeze - Weerter en Budeler bergen  Budel. We rijden met twee 4x4 aangedreven wagens de hei in. Dat is wel nodig want de heide is verzadigd met regenwater en de wegen zijn daardoor bijna niet te berijden. Na een korte inleiding over het stuifzandherstelproject zijn we met een klein gezelschap dat bestaat uit beheerders en ecologen van Defensie, Natuurmonumenten, Brabantslandschap, Staatsbosbeheer en Stichting Bargerveen op weg naar de plaats waar het stuifzandherstelproject wordt uitgevoerd. Het is best frisjes maar de zon schijnt en met een dikke jas is het prima te doen. We doen al wandelend indrukken op en er wordt volop gediscussieerd. Na een bezoek aan de kunstmatige zandduinen langs de A67 is het tijd om naar de Weerter en Budelerbergen te rijden. Daar bezoeken we het defensieterrein waar ook volop maatregelen worden genomen om het zand weer los maken om het vervolgens te laten stuiven. We lunchen eerst in de kantine van de kazerne wat mij een dejavú gevoel geeft. Het stuifzandgebied is groots. Vele malen groter dan de Strabrechtse heide. Het is ook een natura 2000 gebied maar ligt alleen geheel omsloten door bos dat het stuifzand aan de ogen van de bezoeker onttrekt. Jammer dat het nu winter is want ik had graag een van de reuzen oorwormen gevonden die hier in de zomernachten het stuifzand onveilig maken.

All photo’s © Jap Smits

6.ii.2013 Strabrechtse Heide Heeze. Rond een uur of negen druppelen de eerste deelnemers binnen bij het beheergebouw van Staatsbosbeheer in Heeze. Net als vorige week is er een veldbezoek georganiseerd door de St. Bargerveen. Het is de tweede sessie in een rij van drie waarbij het voorkomen van typische heidefauna soorten worden getoetst aan de terreincondities en beheermaatregelen. Specialisten Gert-Jan, Jaap, Jeroen en Michiel gaan samen met beheerders Jan(Staatsbosbeheer), Peter (Natuurmonumenten) en mijzelf de hei op om naar typische- en minder gewone beheermaatregelen te kijken. Daarbij worden ook de soortenlijsten weer gecheckt op voorkomen en abundatie en waar mogelijk gekoppeld aan beheermaatregelen of andere ingrijpende gebeurtenissen. We bekijken op Strabrecht de akkers, visgraatplag locaties en het stuifzandherstelproject dat bijna voltooit is. Hierna nog een sessie te gaan. Dat is de Kampina in beheer bij Natuurmonumenten.

All photo’s © Jap Smits